Make your own free website on Tripod.com

    การเล่นคอน (อิ้นคอน)

            การเล่นคอนเป็นประเพณีการเล่น (ร้องรำ ขับ ขับคล้ายๆ ขับเสภาแต่หางเสียงเนิบฟังทอดๆ กว่าเซิ้งแอ่วและโอ้สาว) อย่างกนึ่งที่หนุ่มเดินทางไปเที่ยวเล่นคอนในหมู่บ้านอื่น มักเริ่มแต่เดือน ๕ ขึ้น ๑ ค่ำเป็นต้นไป และจะเลิกเล่นคอนต่อ เมื่อหมอผีประจำหมู่บ้านกำหนดให้ชาวบ้านเลี้ยงศาลจ้าวประจำหมู่บ้านล่วงไปแล้ว (ประมาณเดือน ๕ สิ้นแล้ว) เมือเลยจากนั้นก็เลิกเล่นคอน แต่ยังมีการนั่งขวงต่อไปจนถึงฤดูทำนา ตอนนี้หนุ่มคนไหนติดเนื้อต้องใจสาวบ้านใดอยู่ก็ตามไปขอโอ้สาวตามขวงนั้น (เรียกว่า "นำแนว" หรือติดตามผงหมายถึงว่าไปตามแนวทางที่ไปดู เมื่อครั้งเล่นคอนนั่นเอง)

            เมื่อเริ่มย่างเข้าเดือนห้า หนุ่มๆ ต่างตำบล (ตำบลเดียวกันจะเที่ยวเล่นคอนในหมู่บ้านตนนั้น ไม่นิยมกระทำกัน) มักจะรวมพวกของตนเป็นกลุ่มๆ ประมาณ ๕ - ๑๐ คนขึ้นไป ซึ่งในจำนวนนั้นจะต้องมีหมอแคน (คนเป่าแคน) หมอลำ (คนร้องผสมแคน) หมอขับ (คนร้องเพลงระหว่างที่เล่นคอน) ไปด้วย การแต่งกายขณะเล่นคอน (เฉพาะคนที่ทอดช่วง) ทั้งชายหญิง นิยมเสื้อฮี ไม่เอาลายออก (แต่ปัจจุบันเป็นชุดสุภาพธรรมดาแล้ว) การเล่นคอนนั้นมีสองอย่างคือ เล่นคอนธรรมดา และเล่นคอนค้าง

 

หน้าต่อไป