Make your own free website on Tripod.com

 

การรำแคน

            การรำแคน

                 การรำแคน  เป็นศิลปการแสดงพื้นบ้านของชาวไทดำ นิยมแสดงในงานเทศกาลต่างๆ เช่น ตรุษสงกรานต์ ตรุษสารท เทศกาลงานบุญต่างๆ

            การฟ้อน การรำ จะแฝงไว้ซึ่งศิลปะ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณี เอกลักษณ์ ประจำท้องถิ่นและเสดงถึงจิตใจของประชาชนในท้องถิ่นนั้นๆ การรำแคนของไทยนั้น เป็นการรำตามเสียงเพลง เสียงดนตรี (แคน) ในลักษณะที่มีจังหวะอ่อนช้อยงดงาม แต่บางส่วนแสดงถึงความสนุกสนานเร้าใจและหยอกล้อกันระหว่างคู่รำหรือรำเกี้ยวพาราสีกันระหว่างชายหนุ่มหญิงสาว

            การแต่งกาย

            ผู้รำแคนชาวไทดำ ชาย นุ่งกางเกงขาสั้น หรือขายาว สีดำ สีครามแก่กางเกงขาสั้น เรียกว่า "ส้วงก้อม" กางเกงขายาวเรียกว่า "ส้วงฮี" สวมเสื้อแขนยาวสีดำ ติดกระดุม ที่ทำด้วยเงินแท้ ๑๐ -๑๖ เม็ดขึ้นไป เรียกว่า "เสื้อไต" หรือใส่เสื้อยาวคลุมสะโพกชายเสื้อปักหรือประดับด้วยไหมหรือด้ายสีต่างๆ

            ผู้รำแคนชาวไทดำ หญิง นุ่งผ้าซิ่นลายแตงไทย (พื้นดำ หรือ สีครามแก่ทางสีขาว ลงตามตัว) มีเชิงรอบลายผ้าซ่น ด้านบนตั้งแต่ระดับสะโพกมีผ้าสีดำ หรือสีครามแก่ (ผ้าพื้น) ต่อจากลายทางลง เสื้อเป็นเสื้อแขนกระบอกรัดปลายแขนสีดำ หรือสีครามแก่แขนยาว ผ่าอกตลอด ติดกระดุมที่ทำด้วยเงินแท้ประมาณ ๙ - ๑๐ เม็ดขึ้นไป คาดเข็มขัดเงินแท้ มีสไบคล้องคอ ผู้รำหญิงจะใส่เสื้อฮียาวเหมือนผู้รำชายก็ได้

            การรำ  นิยมรำเป็นคู่ ระหว่างชาย - หญิง หรือชายกับชาย  หญิงกับหญิงก็ได้รำเป็นวงเหมือนการรำวง หรือการรำโทน

            เครื่องประดับที่ใช้ประกอบการรำ  เป็นเครื่องดนตรีที่ประดิษฐ์ขึ้นเองจากไม้ไผ่ หรือไม้รวก เรียกว่า "แคน"

            เครื่องกำกับจังหวะ  ใช้การปรบมือ ปัจจุบันมีจังหวะอื่นผสม

            เพลงประกอบการเสดง หรือการรำ   เรียกว่า "เซิ้งแคน" ใช้คำร้องเป็นคำร้องสอ โต้ตอบกันระหว่างชาย - หญิง โดยร้องไปพร้อมกับเสียงแคนและปรบมือให้จังหวะ   

หน้าต่อไป