Make your own free website on Tripod.com

  การแต่งงาน

            เมื่อฝ่ายชายได้ชอบรักกับหญิงคนใด (ตั้งแต่ครั้งเล่นคอนและโอ้สาวที่ขวง) ก็ให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอว่าตกลงจะส่อง (หมั้น) ไว้ก่อนหรือแต่งกันเลย ปกติการหมั้นมักไม่มีเงิน มีทอง มีแต่หมากพลู (สมัยนี้เปลี่ยนไป) หลังจากหมั้นกันได้ ๓ วัน ล่วงแล้วฝ่ายชายอาจไปมาค้างกับสาวได้ หมั้นกันแล้วต้องกำหนดส่งตัวเจ้าบ่าวด้วย (นานช้าเท่าใดแล้วแต่ตกลงกัน) บางทีมีบุตรด้วยกันจึงส่งตัวก็มี การส่งตัวมีขบวนขันหมากคล้ายไทยกลาง แต่มีเพื่อนเจ้าบ่าว ๗ -๘ คน พาเจ้าบ่าวไปไหว้ผีเรือนของเจ้าสาว ฝ่ายเจ้าสาวมีเพื่อนเจ้าสาว ๑ คน เครื่องส่งมีเหล้า ๖ ขวด หรือมากน้อยตามแต่ผีเรือนของเจ้าสาว เงินตามแม่โค (คือตามที่แม่เคยส่งมาเท่าใดแล้วตกลงกันว่าจะสู่ (อาสาอยู่บ้านเจ้าสาวกี่ปี) บางที่อยู่จนลูกเป็นหนุ่มเป็นสาว ถึงได้ออกเรือนก็มี เมื่อครบปีที่อาสาเอาเงิน (ตามที่ตกลงกันไว้เมื่อคราวส่อง) ไปแต่งเพื่อรับภรรยาออกจากบ้านอยู่ต่างหาก (อาจเป็นบ้านทางฝ่ายชายหรือปลูกใหม่) แต่บางที่พ่อแม่ฝ่ายหญิงไม่มีใครรับมรดก ก็อาจอยู่ด้วยกันก็ได้ มีล่ามฝ่ายชายรับเจ้าบ่าวไปลาพ่อตาแม่ยายพร้อมข้าวของสินสมรส กลับถึงบ้านก็มีพิธีมิ่งสิ่งขวัญ (อาจมีการกินเลี้ยง) มีหมอขวัญเป็นผู้ทำพิธีเรียกขวัญเข้าสู่เหย้าสู่เฮือนด้วย (การหย่าต้องเสียเงินให้แก่ฝ่ายหญิงตามตกลง บุตรและทรัพย์สินแบ่งกันกันตามตกลง) การแต่งงานและพิธีทำขวัญ เมื่อกลับบ้านเดิมไม่มีพิธีทางพระแต่อย่างใด

หน้าต่อไป